ប្រតិភូរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាទទួលបន្ទុកជាប្រធានរដ្ឋបាលជលផល

    សូមស្វាគមន៍ មិត្តអ្នកអានតាមប្រព័ន្ធវែបសាយជាទីមេត្រី  ខ្ញុំបាទ អេង ជាសាន ប្រតិភូរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ទទួលបន្ទុកជាប្រធានរដ្ឋបាលជលផល សូមថ្លែងអំណរគុណដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុតចំពោះប្រិយមិត្តទាំងអស់ដែលបាន ឆ្លៀតឱកាសយកចិត្តទុកដាក់មើលអាននិងតាមដាននូវព័ត៌មានវិស័យជលផលរបស់ ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា តាមប្រព័ន្ធវែបសាយនេះ។

      វិស័យជលផលមានតួនាទីដ៏សំខាន់ជាយូរយារណាស់មកហើយសំរាប់ប្រជាជនកម្ពុជា។ វាជាប្រភពដ៏ចំបងនិង ចាំបាច់នូវអាហារូបត្ថម្ភនៅក្នុងរបបអាហារប្រចាំថ្ងៃ

និងជាប្រភពប្រាក់ ចំណូលយ៉ាងសំខាន់ហើយក៏មានសារៈសំខាន់ ផងដែរខាងវិស័យវប្បធម៍ពិសេសបាននឹងកំពុងផ្តល់មុខរបរយ៉ាងសំខាន់បំផុតដល់ប្រជាពលរដ្ឋ

ជាង ៦ លាននាក់ដែល ស្មើនឹង ៤៥,៥% នៃប្រជាជនទូទាំងប្រទេស១០,៥%សំរាប់ការនេសាទជាលក្ខណៈអាជីពនិង៣៥%សំរាប់ការនេសាទ ចិញ្ចឹមជិវិតក្នុងនោះមាន

ប្រជាជនដែលរស់នៅតាមដងទន្លេនានាជុំវិញបឹងទន្លេសាបនិងនៅតាមតំបន់ឆ្នេរ ។

     ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០០ ផលិតផលត្រីទឹកសាបកម្ពុជាត្រូវជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី ៤ លើពិភពលោកបន្ទាប់ពីប្រទេសធំ ចំនួនបីមានៈចិន ឥណ្ឌា និងបង់ក្លាដេស ប៉ុន្តែបើ

គិតពីផលិតផល ត្រីទឹកសាបដែលទទួលបានដោយប្រជាជនម្នាក់ៗ  វិញប្រទេសកម្ពុជាត្រូវជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី ១លើពិភពលោក ។

     ប្រជាជនកម្ពុជាគឺជាជនជាតិមួយក្នុងចំណោមជនជាតិជាច្រើនដែលបានហូបត្រីច្រើនជាងគេលើពិភពលោក។  ប្រជាជនកម្ពុជាម្នាក់ៗហូបត្រីស្រស់់ ៣៧,៥ គក្រ/

ឆ្នាំ។ នៅតំបន់វាល ទំនាបជុំវិញបឹងទន្លេសាបនិងទន្លេមេគង្គ   ប្រជាជនកម្ពុជាម្នាក់ៗ ហូបត្រីអស់ ៦៧ គក្រ/ឆ្នាំ ។ តួលេខនេះ គឺខ្ពស់ជាងប្រទេសជាច្រើនលើ

ពិភពលោកដែល  ប្រជាជនម្នាក់ហូបត្រីជាមធ្យមអស់ ១៥ គក្រ ប៉ុណ្ណោះ។    បច្ចុប្បន្ននេះប្រទេសកម្ពុជាជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោម ប្រទេសនានាលើពិភពលោកដែល

សំបូរប្រភេទត្រីទឹកសាបនិងទឹកប្រៃដែលមានចំនួនជាង ១២០០ប្រភេទក្នុងនោះ ប្រភេទត្រីទឹកសាប មានជាង៥០០ប្រភេទនិងត្រីទឹកប្រៃ មានជាង៧០០ប្រភេទ ។ នេះ

គឺជាមោទនភាពរបស់ប្រទេស កម្ពុជាដែលមានបឹងទន្លេសាបជាបឹងមួយធំជាងគេនិងសំបូរត្រីជាងគេនៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៏ ។បឹងនេះ មានត្រីជាង  ២០០ប្រភេទ

ដែលបានផ្តល់ផលិតផលត្រីជាង ៦០ ភាគរយ នៃផលិតផលត្រីទឹកសាបសរុបនៃប្រទេសកម្ពុជា ។ ផលិតផល  ត្រីទឹកសាប នៃប្រទេសកម្ពុជាសរុបមានជាង

៤០០,០០០ តោន/ឆ្នាំដែលមានតម្លៃជាង២០០ លានដុល្លាអាមេរិក។  ប្រទេសកម្ពុជាមានប្រភេទត្រីដែលតូចជាងគេ មានប្រវែង២,៥ ស.ម រហូតដល់ប្រភេទត្រីធំ

បំផុតលើពិភពលោកដូចជា ត្រីរាជមានប្រវែង ៣មមានទំងន់ជាង៣០០គ.ក្រ ត្រីគល់រាំងមានប្រវែងជាង ២ម  មានទំងន់ជាង២០០គក្រ និងត្រីបបែល មានប្រវែង៤ម

មានទំងន់ជាង ១៥០គក្រ។សមុទ្រកម្ពុជាក៏សំបូរដោយធនធានជលផលដែរ ហើយផលិតផលត្រី សមុទ្រមានជាង ៦០,០០០ តោន/ឆ្នាំ ។

        ជាទីបញ្ចប់តាងនាមរដ្ឋបាលជលផល ក៏ដូចជាខ្លួនខ្ញុំបាទផ្ទាល់សូមគោរពជូនពរប្រិយមិត្តទាំងអស់បានប្រកបតែ ពរទាំងបួនប្រការ គឺ អាយុ វណ្ណៈ សុខៈ ពលៈ កុំប្បី

ឃ្លៀងឃ្លាតឡើយ ។

សូមអរគុណ

 ទស្សនវិស័យសម្រាប់រដ្ឋបាលជលផល

   គ្រប់គ្រង អភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍធនធានជលផលប្រកបដោយនិរន្តរភាព ដើម្បីរួមចំណែកធានាសន្តិសុខស្បៀង​  លើកសម្ពស់កម្រិតជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជន ការរីកចម្រើននៃសេដ្ឋកិច្ចសង្គម និងការអភិវឌ្ឍប្រទេសជាតិ។

   ♦ បេសកកម្មវិស័យជលផល

  • ភិរក្សធនធានជលផលនិងជីវចម្រុះប្រកបដោយនិរន្តរភាព ដើម្បីរួមចំណែកធានាសន្តិសុខស្បៀង  លើកកម្ពស់កម្រិតជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជន ការរីកចម្រើននៃសេដ្ឋកិច្ចសង្គម និងការអភិវឌ្ឍប្រទេសជាតិ

  • ធានាការគ្រប់គ្រងនិងប្រើប្រាស់ធនធានជលផលប្រកបដោយនិរន្តរភាព

  • អភិវឌ្ឍវារីវប្បកម្មដើម្បីរួមចំណែកធានាសន្តិសុខស្បៀងនិងកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ

  • ធានាគុណភាពនិងសុវត្ថិភាពផល  ផលិតផលជលផលនិង

  • អភិវឌ្ឍនិងគ្រប់គ្រងខ្សែចង្វាក់ផលិតកម្មផលនិងផលិតផលជលផល។

   ♦ អាណត្តិនៃរដ្ឋបាលជលផល

  • ការងាររដ្ឋបាលរួមមាន ការគ្រប់គ្រងរដ្ឋបាល ការចាត់ចែងរាល់សកម្មភាពជលផល និអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍សាទ

  • ការងារបច្ចេកទេសរួមមាន ការសិក្សាស្រាវជ្រាវវិទ្យាសាស្ត្រ អភិរក្ស អភិវឌ្ឍន៍ សេដ្ឋកិច្ច បច្ចេកវិទ្យាជលផlនិង បច្ចេកវិទ្យាដែលពាក់ព័ន្ធ នឹងជលផល ព្រមទាំងការបង្កើនវារីវប្បកម្មនិង  

  • ការងារអនុវត្តច្បាប់រួមមាន ការងារអធិការកិច្ច ការអង្កេត ការតាមដាន និងការត្រួតពិនិត្យរាល់សកម្មភាពជលផល  ក្នុងតួនាទីជាមន្ត្រីនគរបាលយុត្តិធម៍ិ

      គោលដៅនៃវិស័យជលផល

       វិស័យជលផលរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការលើកកម្ពស់កំរិតជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនជនបទ និងរួមចំណែក ដល់សេដ្ឋកិច្ចជាតិនិងសន្តិសុខស្បៀង។ ត្រី

ផ្តល់នូវជាតិប្រូតេអ៊ីន  ប្រមាណជាង ៧៥%នៃប្រូតេអ៊ីនដែលបានមកពីសាច់សត្វ នៅក្នុងអាហារ។វិស័យជលផលបានស្រូបទាញកំលាំងពលកម្មពេញម៉ោងដល់មនុស្ស

ប្រមាណ ជាង ១,៥ លាននាក់ ហើយមានមនុស្សយ៉ាងតិចប្រមាណ ៦ លាននាក់ចូលរួមក្នុងសកម្មភាពនេសាទ។

    គោលដៅនៃវិស័យជលផល គឺបង្កើនការចូលរួមរបស់វិស័យជលផលដើម្បីសំរេចឱ្យបាននូវកម្មវត្ថុអភិវឌ្ឍន៍ជាតិ ជាពិសេសចំពោះសកម្មភាពដែលពាក់ព័ន្ឋក្នុងការ

លើកស្ទួយជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនក្រីក្រតាមជនបទ លើកតម្កើងសន្តិសុខស្បៀង ហើយការអភិវឌ្ឍន៍ដោយជីរភាពនិងការប្រើប្រាស់ធនធានជលផលប្រកបដោយសមធម៌។

       យុទ្ឋសាស្ត្រ

       រាជរដ្ឋាភិបាលបានផ្តល់លទ្ធភាពឱ្យការអភិវឌ្ឍន៍ដោយផ្អែកលើសហគមន៍នៃវិស័យជលផលដោយផ្តល់អំណាចដល់សហគមន៍មូលដ្នានដើម្បីឱ្យប្រជានេសាទ

អាចចូលរួម យ៉ាងសកម្មដោយផ្ទាល់និង សមធម៌នៅក្នុងផែនការកម្មវិធី និងការគ្រប់គ្រងវិស័យជលផល។

        រាជរដ្ឋាភិបាលនឹងបន្តរកម្មវិធីរបស់ខ្លួនក្នុងការកែទម្រង់ឱ្យបានច្រើនថែមទៀតនូវឡូត៍នេសាទទាំងឡាយ ដែលចប់កិច្ចសន្យា ហើយប្រែក្លាយឡូត៍ទាំងនេះឱ្យទៅជា

កន្លែងនេសាទបំរុងទុកដែលតាមរយៈនេះគេអាចជួយ  បង្កើនផលស្តុកត្រីធម្មជាតិ ហើយអភិរក្សប្រភេទត្រីដែលកំពុងរងគ្រោះ។ កន្លែងនេសាទសាធារណៈនឹងត្រូវពង្រីក

ហើយ វារីវប្បកម្ម នឹងត្រូវលើកស្ទួយដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតំរូវការត្រីសាច់ដែលចេះតែកើនឡើង ក៏ដូចជាដើម្បីកាត់បន្ថយនូវសំពាធលើធនធាន ជលផល។ រដ្ឋបាល

ជលផលនឹង សហការជាមួយបណ្តាក្រសួង នាយកដ្ឋាន និងភ្នាក់ងារដ៍ទៃទៀត ដើម្បីធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវ ការផ្លាស់ប្តូរកំរិតជីវភាពរបស់ប្រជាជនគ្រប់ស្រទាប់ ពោលគឺ

ការគ្រប់គ្រងវិស័យជលផលប្រកបដោយប្រសិទ្ឋិភាព។ ដើម្បីសំរេចបាននូវគោលដៅដែលបានលើកឡើងខាងលើ ផែនការសកម្មភាពវិស័យជលផលទាមទារឱ្យមាន

ការ រៀបចំជាមុននូវមធ្យោបាយនានាដោយផ្តោតទៅលើ សកម្មភាពជាអាទិភាពសំខាន់ៗ ដើម្បីអនុវតន្ត៍អោយបានឆាប់រហ័ស ។

អាទិភាពសំខាន់ៗ មានចំនួន ៦

 ១. ពិនិត្យសារឡើងវិញ កែសំរួល ហើយនិងធ្វើអោយប្រសើរឡើងនូវគោលនយោបាយ ផែនការ បទដ្ឋាន ច្បាប់ ស្ថាប័ន និងសមត្ថភាព“មនុស្ស និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ”        នៃវិស័យជលផល។ 

 ២. បង្កើនតំបន់នេសាទជាលក្ខណៈគ្រួសារអោយបានច្រើន តាមរយៈការកែទំរង់ឡូត៏នេសាទ។

​ ​​​​៣. ធ្វើអោយប្រសើឡើងនូវផលស្តុកតាមរយៈការអភិក្ស និងការសិក្សាស្រាវជ្រាវ។

​​​ ៤. ការគ្រប់គ្រងធនធានជលផលផ្អែកដោយសហគមន៍ដើម្បីជំរុញនូវការចូលរួមរបស់ប្រជាជនមូលដ្ឋាន  ក្នុងការគ្រប់គ្រងវិស័យជលផលផ្សាភ្ជាប់ទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរ

     ជីវភាព រស់នៅ។​​​​

 ៥. ធ្វើឱ្យប្រសើឡើងនូវជីវភាព   រស់នៅរបស់ប្រជាជនក្រីក្រតាមជនបទ តាមរយៈការបង្កើនតួនាទីត្រីក្នុងសន្តិសុខស្បៀង ការងារ និងការរក ប្រាក់

      ចំណូលដោយធ្វើអោយប្រាកដនូវការ   ប្រើប្រាស់ធនធានជលផលប្រកបដោយ និរន្តរភាពនិងដោយ បង្កើនកំរិតផលិតកម្មគ្រួសារ និងសហគមន៍តាមរយៈការ

      អភិវឌ្ឍន៍វារីវប្បកម្មជនបទ។

 ៦. ធ្វើអោយប្រសើឡើងនូវជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនក្រីក្រ ដោយបង្កើនសមត្ថភាពរបស់ពួកគេឱ្យចេះ កែច្នៃផលត្រីប្រកបដោយប្រសិទ្ឋិភាពខ្ពស់តាមរយៈការ

      អភិវឌ្ឍន៍ខ្សែ សង្វាក់ ផលិតកម្មជលផល។

     យើងនឹងសម្រេចឱ្យបាននូវអាទិភាពទាំងអស់ខាងលើ ហើយទន្ទឹមនឹងនេះក៏យើងប្រកាន់ខ្ជាប់នូវ កាតព្វកិច្ចជាអន្តរជាតិរបស់កម្ពុជាដែលបានធ្វើជាមួយអង្គការ

អន្តរជាតិនានាដូចជាអង្គការពាណិជ្ជកម្ម ពិភពលោក (WTO) កតិការសញ្ញាអន្តរជាតិស្តីអំពីការធ្វើពាណិជ្ជកម្មលើប្រភេទសត្វដែលជិតផុតពូជ (CITES) និងប្រទេស

ដែលជា សមាជិកាអាស៊ាន (ASEAN)ហើយនិងកាតព្វកិច្ចក្រមជលផល ដែលបានធ្វើជាមួយអង្គការស្បៀង និងកសិកម្មសហប្រជាជាតិ (FAO)